سایت بهترین ابزار


تاريخ : ۱۸ دى ۱۳۹۵

توی اینستا یک ژانر عکاسی هست مربوط به عکس مکان های متروک.

جاهایی که روزگاری برو بیایی داشتند و حالا به هر دلیلی بی سکنه مانده اند و آدم ها دیگر سراغی از آنها نمی گیرند.

این مکان ها می توانند دهکده ها و شهرهایی باشند که به دلایل جنگ، عوامل طبیعی  و یا بسته شدن منبع اقتصادی شهر متروک شده اند و یا حتی مکان هایی مثل ساختمان های مسکونی و تجاری و کارخانه ها که صاحبانشان ترکشان کرده اند.

 حتی ماشین های قدیمی از کار افتاده و یا وسایلی که دیگر بلااستفاده اند.

به هر حال دنیایی است این دنیای متروکه ها...

دیشب دنبال کلمات سرچ شده توی وبلاگم بودم که سر در اوردم از دنیای متروکه وبلاگستان...

وبلاگ هایی که ماه هاست  رها شده اند و هیچ خبری از صاحبانشان نیست.

دقیقا همان حال و هوای دنیای عکس های متروکه بهم دست داد .

فقط اینجا به جای عروسک و لنگه کفش و یا بشقاب های ترک خورده ، این کلمات بودند که به حال خودشان رها شده بودند و البته خیلی ترسناک تر از دنیای عکس ها بود.

چون اگر به تاریخ نوشته ها نگاه نمی کردی ، انگار هنوز روح در وبلاگ جاری بود و می توانستی روزمرگی ها را دنبال کنی تا جایی که یکهو همه چیز بی هیچ پیش زمینه ای تمام می شد.

دیشب یک ساعت تمام داستان زندگی دختر 19 ساله ای را خواندم که به در پست های اول مجبور شده بود به زور پای سفره عقد بنشیند و از عشق قدیمیش دل بکند و 6 سال تمام شرح بالا و پایین زندگیش را نوشته بود و فرزندش را به دنیا آورده و درسش را ادامه داده بود و خلاصه زندگیش را می کرد تا جایی که یکهو نیست شد و یک سالی می شود که وبلاگش را به روز نکرده است.

در طول این 15 سال وبلاگ نویسی تجربه این را داشتم که بارها روز و شب همراه دلنوشت های کسی بودم و یکهو کلا وبلاگ را تخته می کرد و داستانش می شد یک پرونده ناتمام در ذهن من.

اما این روزها این یک پدیده فراگیر شد و وبلاگستان شد یک دهکده متروکه برای آدم ها و همه به اینستا و تلگرام کوچ کردند جز معدودی .

من اما، چسبیده ام به این صفحه سفید و آبی.

اینستا را هم به روز می کنم و یا مطالبم را تلگرام نشر می دهم  ولی نوشتن در وبلاگ برایم حال دیگری دارد.

به هر حال تجربه عجیبی بود این گردش شبانه در وبلاگستان متروک .

پ.ن: برای عقب نماندن از قافله

کانال تلگرام

صفحه اینستاگرام



ارسال توسط اشكان پويان
نظرات (0)
[ ]